Taniec Brzucha (Raks Sharki, Belly Dance), zwany również Tańcem Orientalnym, znany i tańczony był przez kobiety Północnej Afryki i Bliskiego Wschodu od tysięcy lat ale dopiero w XX wieku przybrał on swą sceniczną, klasyczną formę, będącą połączeniem tradycyjnego tańca bedeli, elementów baletowych, akrobatycznych oraz innych obcych naleciałości. Istnieją różne hipotezy odnośnie genezy tego tańca. Niektórzy twierdzą, że wywodzi się on z krajów arabskich, inni, że z tureckich haremów, a jeszcze inni uważają, że podobny taniec mieli starożytni Grecy. Najprawdopodobniej jednak początki tańca orientalnego mają miejsce w starożytnym Egipcie, na co może wskazywać kilka malowideł ze staroegipskich grobowców. We wszystkich zakątkach świata, w których Taniec Orientalny stał się częścią kultury, wykształcił się odrębny, charakterystyczny dla danego regionu styl. Różnice widoczne są nie tylko w strojach tancerek i tancerzy, ale przede wszystkim w technice tańca- pracy rąk, włosów, postawie ciała, dynamice ruchów, sekwencji charakterystycznych kroków. Wszystkie odmiany tańca brzucha łączy jedno: w wykonaniu kobiety są esencją zmysłowości, wdzięku, tajemniczości, wyrazem i odzwierciedleniem kobiecej siły, mocy, seksualności i płodności. Taniec brzucha od początku swego istnienia był częścią rytuałów kobiecych, przez wieki był niedostępny męskim spojrzeniom, kobiety tańczyły wśród kobiet i dla kobiet, by czerpać wzajemną siłę i energię ze wspólnego obcowania różnych pokoleń, wzmagać i rozwijać ekspresję seksualną i dziękować za dar płodności. Taniec ten był obecny w najważniejszych momentach życia rodzinnego, społecznego, łączył kobiety we wspólnotę, wyrażał kult płodności, był tajemnicą kobiet, ich językiem bez słów, był sposobem opowiadania o kobiecości, o radości płynącej z ciała, z bycia kobietą. Oczywiście w dzisiejszych czasach Taniec Brzucha w wersji scenicznej bawi również mężczyzn, jednak nie ma on nic wspólnego z wulgarną erotyką. Taniec Brzucha jest dziś uznawany za wielką sztukę, same artystki są bardzo szanowane, a w krajach arabskich darzone szczególnym uznaniem.